وقتی چرخ تولید می‌چرخد/روایت کارخانه‌هایی که در روزهای جنگ ماندند
از تابلوهای برق و رب گوجه تا داروهای مشتق از پلاسما و گلوکز؛ واحدهای تولیدی نظرآباد در جریان جنگ، با حفظ نیروی انسانی و استمرار فعالیت، بخشی از زنجیره تولید کشور را زنده نگه داشتند.
به گزارش همگام با البرز،گاهی برای روایت امید، نیازی به شعارهای بزرگ نیست؛ کافی است درهای یک کارخانه باز شود، صدای دستگاه‌های در حال کار به گوش برسد، کارگران در خطوط تولید دیده شوند و محصولی را مشاهده کنیم که قرار است از همان کارخانه راهی بازار شود.
این تصویر، بخشی از واقعیت واحدهای صنعتی شهرستان نظرآباد است؛ جایی که جمعی از اصحاب رسانه به همراه قدرت‌الله شمیرانی، فرماندار نظرآباد، از چند واحد تولیدی و صنعتی این شهرستان بازدید کردند تا وضعیت تولید و اشتغال را از نزدیک ببینند و روایت فعالان اقتصادی را بی‌واسطه بشنوند.
کارخانه تولید رب رعنا، ایران تابلو، شرکت‌های فعال در حوزه بسته‌بندی، هلدینگ داروسازی و مجموعه‌های تولیدکننده نشاسته، گلوکز و فروکتوز، مقصد این بازدید بودند؛ واحدهایی که هرکدام در بخشی از زنجیره تولید کشور فعالیت دارند و استمرار کار آنها، تصویری از ظرفیت صنعتی نظرآباد و نقش نیروی انسانی در حفظ چرخه اقتصاد ارائه می‌کند.
وجه مشترک این مجموعه‌ها، تنها تولید یک محصول مشخص نیست؛ بلکه تلاش برای ادامه فعالیت، حفظ اشتغال و عبور از دشواری‌هایی است که شرایط جنگی بر واحدهای صنعتی تحمیل کرد.
در میان سالن‌های تولید، شاید مهم‌ترین تصویر، حضور کارگران در کنار دستگاه‌ها بود؛ افرادی که حتی در شرایط دشوار تلاش کردند خطوط تولید متوقف نشود. پشت هر دستگاه، نیروی انسانی ایستاده و پشت هر شغل نیز خانواده‌ای قرار دارد که بخشی از زندگی خود را بر پایه همان درآمد بنا کرده است. از این منظر، حفظ اشتغال صرفاً یک موضوع اقتصادی نیست و می‌تواند به حفظ ثبات اجتماعی و استمرار زندگی روزمره خانواده‌ها نیز کمک کند.
این بازدید در حالی انجام شد که فعالان اقتصادی همچنان با چالش‌هایی مانند تأمین مواد اولیه، هزینه‌های تولید، بازار فروش، تأمین ارز، مشکلات زنجیره تأمین و محدودیت‌های ناشی از شرایط اقتصادی مواجه‌اند. با این حال، در کنار این مشکلات، یک واقعیت نیز در کارخانه‌های نظرآباد قابل مشاهده بود؛ تلاش برای ادامه تولید.
ایران تابلو؛ صنعت برق در روزهای جنگ پای کار ماند
در یکی از مقصدهای این بازدید، کارخانه ایران تابلو قرار داشت؛ مجموعه‌ای با بیش از ۶۲ سال سابقه فعالیت در صنعت برق که در زمینه تولید تجهیزات برقی، سوئیچ‌گیرها و تابلوهای فشار ضعیف و فشار متوسط فعالیت دارد.
سلیمانی، مدیر کارخانه ایران تابلو، درباره فعالیت این مجموعه در شرایط جنگی گفت: با وجود محدودیت‌های ناشی از جنگ، تلاش مجموعه بر این بود که تولید متوقف نشود و نیاز صنایع حیاتی کشور به تجهیزات برق تأمین شود.
به گفته وی، ایران تابلو طی دهه‌های گذشته در تأمین تجهیزات مورد نیاز بخش‌های مختلف صنعت کشور فعالیت داشته و محصولات آن در پروژه‌های نیروگاهی، پتروشیمی و سایر زیرساخت‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مدیر کارخانه ایران تابلو با اشاره به روزهای ابتدایی جنگ اظهار کرد: در آن مقطع بسیاری از شرکت‌ها به دلیل شرایط ایجادشده فعالیت خود را متوقف کردند، اما این مجموعه تلاش کرد با برنامه‌ریزی، تیم‌های کاری را فعال نگه دارد و تولید را ادامه دهد.
وی افزود: ساعت کاری کارخانه در مقطعی کاهش یافت، اما این موضوع به معنای کاهش حمایت از کارکنان نبود و حتی در ماه‌هایی که فعالیت مجموعه با محدودیت همراه بود، حقوق کارکنان به صورت کامل پرداخت شد و برای نیروها پاداش نیز در نظر گرفته شد.
ایران تابلو در حال حاضر حدود ۳۵۰ نیروی فعال دارد و مجموع نیروهای مستقیم و غیرمستقیم هلدینگ نیز به حدود ۸۰۰ تا ۹۰۰ نفر می‌رسد. بخش قابل توجهی از این نیروها از نظرآباد، هشتگرد، کرج و مناطق اطراف هستند.
تجهیزات برق برای صنایع زیرساختی
محصولات ایران تابلو، تنها به تجهیزات مورد استفاده در ساختمان‌ها محدود نمی‌شود. به گفته سلیمانی، بخش عمده تولیدات کارخانه شامل تابلوهای برق فشار ضعیف و فشار متوسط و تجهیزات مرتبط با سوئیچ‌گیرهاست که در پروژه‌های مختلف ملی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
نیروگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و سایر صنایع زیرساختی از مشتریان این مجموعه هستند و به همین دلیل استمرار فعالیت کارخانه در شرایط خاص اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
سلیمانی تأکید کرد که صنایع مختلف به یکدیگر وابسته‌اند و اختلال در یک بخش می‌تواند بر سایر بخش‌ها اثر بگذارد. به عنوان نمونه، مشکل در تأمین تجهیزات برق یا آب می‌تواند آثار خود را از یک کارخانه به بخش‌های دیگر اقتصاد و حتی زندگی روزمره مردم منتقل کند.
این مجموعه، فعالیت خود در استان البرز را از سال ۱۳۸۲ و با راه‌اندازی فاز نخست کارخانه توسعه داد. به گفته مدیر کارخانه، در ابتدا بخشی از قطعه‌سازی در کارخانه تهران انجام می‌شد و قطعات برای مونتاژ و سیم‌کشی به این مجموعه منتقل می‌شد، اما با توسعه ماشین‌آلات و امکانات، ظرفیت تولید در نظرآباد افزایش یافت.
رقابت با نمونه‌های خارجی
سلیمانی درباره کیفیت محصولات ایران تابلو نیز گفت که این محصولات دارای نمونه‌های مشابه خارجی هستند و مجموعه تلاش کرده است کیفیت تولیدات خود را به سطحی برساند که امکان رقابت با برندهای اروپایی وجود داشته باشد.
به گفته وی، بخشی از فناوری مورد استفاده در مجموعه منشأ ایتالیایی دارد و در مقطعی حتی مشتری ایتالیایی که در گذشته تأمین‌کننده کارخانه بود، به دلیل اختلاف قیمت و مزیت تولید در ایران از محصولات این مجموعه خرید کرده است.
مدیر کارخانه ایران تابلو همچنین به سابقه صادرات این شرکت اشاره کرد و گفت که این مجموعه پیش از این صادرات نیز داشته، اما شرایط موجود موجب ایجاد محدودیت در صادرات شده است.
در کنار تجهیزات صنعت برق، این مجموعه در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر نیز فعال است. سلیمانی گفت ایران تابلو در سال گذشته به عنوان پیمانکار برتر EPC نیروگاه‌های خورشیدی کشور انتخاب شده و یکی از پروژه‌های این مجموعه نیز در شرایط جنگی و با وجود محدودیت‌ها، در زمان تعیین‌شده به شبکه متصل شده است.
مواد اولیه؛ چالش همیشگی تولید
تأمین مواد اولیه یکی از مشکلاتی است که مدیر کارخانه ایران تابلو نیز به آن اشاره کرد.
به گفته سلیمانی، حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد مواد اولیه مورد نیاز مجموعه از بازار داخلی تأمین می‌شود که اقلامی مانند مس، ورق، سیم و کابل را شامل می‌شود. شرایط جنگی، تأمین برخی از این مواد را دشوارتر کرد.
بخشی از مواد اولیه نیز باید از طریق گمرک وارد مجموعه می‌شد و شرایط ایجادشده بر روند تأمین و ترخیص آنها اثر گذاشت.
با وجود این محدودیت‌ها، سیاست کارخانه ادامه فعالیت و مدیریت مشکلات زنجیره تأمین بود؛ رویکردی که به گفته مدیر مجموعه، با هدف حفظ نیروها، استمرار تولید و انجام تعهدات دنبال شد.
رب رعنا بازگشت به تولید پس از اصابت موشک
مقصد دیگر خبرنگاران، کارخانه رب رعنا بود؛ واحدی که در جریان جنگ مستقیماً آسیب دید، اما پس از مدتی دوباره به چرخه تولید بازگشت.
توکلی‌زاده، مدیرعامل کارخانه رب رعنا، با اشاره به این حادثه گفت: کارخانه مورد اصابت موشک قرار گرفت و بخش‌هایی از سقف‌ها و دیوارهای مجموعه تخریب شد.
با وجود خسارت واردشده، روند بازسازی و ساماندهی کارخانه آغاز شد و به گفته مدیرعامل، حدود ۲۵ روز بعد امکان ازسرگیری فعالیت فراهم شد.
وی افزود: امروز تولید در مجموعه ادامه دارد و کارکنان تلاش می‌کنند مشکلات ناشی از جنگ مانع استمرار تولید محصولات مورد نیاز مردم نشود.
محصول اصلی کارخانه رب گوجه‌فرنگی است و در کنار آن انواع کنسرو نیز تولید می‌شود. کارخانه در زمینی به وسعت حدود ۸۰ هزار مترمربع فعالیت دارد و حدود ۳۰۰ نفر در آن مشغول به کار هستند.
محصولات این مجموعه در سراسر کشور عرضه می‌شود و کارخانه سابقه صادرات به عراق و در مقاطعی چین را نیز دارد.
از مزرعه تا سفره
فرآیند تولید در کارخانه رب رعنا از محصولات کشاورزی آغاز می‌شود؛ محصولاتی که از مزرعه وارد کارخانه شده و پس از طی مراحل مختلف به رب و سایر محصولات غذایی تبدیل می‌شوند.
توکلی‌زاده درباره فرآیند تولید توضیح داد: مواد اولیه کشاورزی پیش از ورود به خط تولید، چند مرحله شست‌وشو را پشت سر می‌گذارند تا آلودگی‌های احتمالی ناشی از خاک و فرآیند برداشت برطرف شود.
پس از شست‌وشو، محصول خرد شده و به آب گوجه تبدیل می‌شود. سپس فرآیندهای حرارتی، استریل‌سازی و آماده‌سازی انجام می‌شود و در نهایت محصول بسته‌بندی شده و برای عرضه به بازار آماده می‌شود.
به گفته مدیرعامل کارخانه، فعالیت در شرایط جنگی با دشواری‌هایی مانند آسیب به زیرساخت‌ها، مشکلات رفت‌وآمد، نگرانی کارکنان و اختلال در تأمین مواد اولیه همراه بود؛ با این حال، کارکنان در مجموعه حضور داشتند و تلاش کردند روند تولید ادامه پیدا کند.
کارخانه رب رعنا اکنون پس از پشت سر گذاشتن خسارت ناشی از اصابت موشک، بار دیگر در مسیر تولید قرار گرفته است؛ نمونه‌ای از واحدی که آسیب دید اما فعالیت آن متوقف نماند.
فروکتوز ناب زنجیره‌ای از ذرت تا نشاسته و شیرین‌کننده‌ها
یکی دیگر از بخش‌های قابل توجه این بازدید، مجموعه فروکتوز ناب و شرکت ستاره سهیل بود؛ واحدهایی که در حوزه فرآوری غلات و تولید نشاسته، گلوکز، فروکتوز، دکستروز، مالتودکسترین، روغن و خوراک دام فعالیت می‌کنند.
مدیر کارخانه فروکتوز ناب گفت عملیات احداث این مجموعه از سال ۱۳۹۰ آغاز شد و کارخانه طی حدود دو سال در زمینی به مساحت ۱۶ هکتار ایجاد و راه‌اندازی شد.
ماده اولیه اصلی کارخانه، ذرت است. این ماده در فرآیند آسیاب مرطوب به اجزای مختلف تفکیک می‌شود. پوسته، جوانه، گلوتن و نشاسته هرکدام در ادامه مسیر، کاربرد متفاوتی پیدا می‌کنند.
جوانه ذرت برای تولید روغن استفاده می‌شود، پوسته و گلوتن در تولید خوراک دام و طیور کاربرد دارند و نشاسته نیز به صورت صنعتی و خوراکی عرضه یا با استفاده از آنزیم‌ها به محصولاتی مانند گلوکز، فروکتوز، دکستروز و مالتودکسترین تبدیل می‌شود.
این محصولات در صنایع غذایی و صنعتی کاربرد دارند و بخشی از زنجیره تأمین صنایع مختلف را تشکیل می‌دهند.
بازچرخانی ۷۵ درصد آب
یکی از موضوعاتی که مدیر کارخانه فروکتوز ناب بر آن تأکید کرد، مدیریت مصرف آب بود.
به گفته وی، سیستم تصفیه و بازچرخانی آب در کارخانه ایجاد شده و حدود ۷۵ درصد آب مصرفی پس از تصفیه دوباره به چرخه تولید بازمی‌گردد.
این اقدام موجب شده میزان مصرف آب مجموعه به حدود یک‌چهارم واحدهای مشابه برسد. همچنین به گفته مدیر کارخانه، از سال‌های ابتدایی فعالیت مجموعه، ارسال پساب به شهرک صنعتی متوقف و فرآیند تصفیه و استفاده مجدد از آب در داخل کارخانه انجام شده است.
در بخش دیگری از فرآیند، محصولات جانبی نیز در داخل مجموعه فرآوری می‌شوند. راه‌اندازی کارخانه خوراک دام در کنار مجموعه، بخشی از همین رویکرد است؛ به این ترتیب، بخشی از محصولات جانبی به جای انتقال در بسته‌بندی‌های متعدد، در داخل مجموعه به خوراک دام تبدیل می‌شوند.
ظرفیت آسیاب ۶۰۰ تن در روز
ظرفیت آسیاب ذرت این کارخانه روزانه حدود ۶۰۰ تن اعلام شده است؛ ظرفیتی که این مجموعه را در شمار واحدهای بزرگ منطقه در حوزه فرآوری غلات قرار می‌دهد.
محصولات فروکتوز ناب علاوه بر بازار داخلی، سابقه صادرات به کشورهایی از جمله عراق، افغانستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، تاجیکستان و قزاقستان را دارد و در مقاطعی صادرات به کره نیز انجام شده است.
این مجموعه در طول فعالیت خود توسعه یافته و از یک واحد به چهار بخش شامل خوراک دام، روغن‌کشی، تولید نشاسته و نشاسته اصلاح‌شده رسیده است.
حدود هزار و ۱۲۰ نفر شامل کارکنان مجموعه و نیروهای پیمانکار در این واحدها فعالیت دارند.
تولید حتی در روزهای بمباران
صادقیان، مدیر کارخانه شرکت ستاره سهیل، نیز درباره شرایط فعالیت این مجموعه در جریان جنگ گفت: کارخانه حتی برای یک روز تعطیل نشد و در شرایطی که کشور با بحران مواجه بود، تولید ادامه پیدا کرد.
به گفته وی، حتی در ایام عید و همزمان با شرایط بحرانی، خطوط تولید متوقف نشدند.
حدود ۳۶۰ نیروی مستقیم و ۵۰ نیروی پیمانکار در این مجموعه فعالیت دارند و مدیریت کارخانه تأکید دارد که حفظ اشتغال و ادامه تولید، بخشی از مسئولیت مجموعه در قبال اقتصاد کشور بوده است.
وی همچنین گفت در این مدت تعدیل نیرویی انجام نشد و تلاش مجموعه بر حفظ نیروها قرار داشت.
داروهای مشتق از پلاسما تولیدی که توقف‌بردار نیست
در بخش دیگری از این بازدید، خبرنگاران از شرکت نوژین زیست فارمت بازدید کردند؛ مجموعه‌ای که در حوزه پالایش پلاسما و تولید داروهای مشتق از پلاسما فعالیت دارد.
علیرضا نسیم‌طوسی، مدیر کارخانه، گفت این شرکت یکی از مجموعه‌های تولیدکننده داروهای مشتق از پلاسما در کشور است و پیش از راه‌اندازی چنین مجموعه‌هایی، بخش قابل توجهی از این محصولات از خارج وارد می‌شد.
سبد محصولات کارخانه شامل داروهایی مانند IVIG، آلبومین و فاکتورهای انعقادی است؛ محصولاتی که در درمان بیماران مبتلا به نقص ایمنی، برخی بیماران سرطانی و افرادی که به دلیل جراحات و حوادث به این داروها نیاز دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرند.
به گفته نسیم‌طوسی، اهمیت این محصولات در شرایط بحرانی بیشتر می‌شود و به همین دلیل استمرار تولید آنها اهمیت ویژه‌ای دارد.
حدود ۲۵۰ نفر در این کارخانه فعالیت می‌کنند و مجموعه تلاش کرده است بخشی از نیروی انسانی متخصص مورد نیاز خود را از فارغ‌التحصیلان استان البرز و شهرستان نظرآباد تأمین کند.
سه شیفت بدون توقف
ماهیت فرآیند تولید در این کارخانه به گونه‌ای است که امکان توقف آن وجود ندارد. تولید به صورت سه شیفت و شبانه‌روزی انجام می‌شود.
مدیر کارخانه گفت حتی در جریان جنگ نیز تولید برای یک روز متوقف نشد و کارکنان با برنامه‌ریزی انجام‌شده به فعالیت خود ادامه دادند.
نسیم‌طوسی تأکید کرد که فعالیت این مجموعه تنها یک موضوع اقتصادی نیست و در نهایت با نیاز بیماران ارتباط دارد. به همین دلیل، استمرار تولید در شرایط جنگی نیز از سوی کارکنان به عنوان یک وظیفه دنبال شد.
افزایش ظرفیت تا ۵۰۰ هزار لیتر
یکی از برنامه‌های توسعه‌ای نوژین زیست فارمت، راه‌اندازی سایت دوم مجموعه است.
به گفته مدیر کارخانه، با بهره‌برداری از سایت دوم تا پایان سال، ظرفیت تولید از حدود ۱۵۰ هزار لیتر به ۵۰۰ هزار لیتر در سال افزایش خواهد یافت.
وی ابراز امیدواری کرد که این افزایش ظرفیت بتواند سهم بیشتری از نیاز کشور به داروهای مشتق از پلاسما را از طریق تولید داخلی تأمین کند.
نسیم‌طوسی همچنین درباره ماده اولیه این محصولات گفت پلاسما در گذشته برای پالایش به خارج از کشور منتقل می‌شد و پس از فرآوری، محصولات دارویی به کشور بازمی‌گشتند، اما اکنون پلاسما از سازمان انتقال خون خریداری شده و فرآیند فرآوری و تولید دارو در داخل کشور انجام می‌شود.
با وجود چالش‌هایی مانند تحریم، تأمین ارز و مشکلات زنجیره تأمین، برنامه توسعه این مجموعه نیز در حال پیگیری است.
بسته‌بندی سیمان حلقه‌ای کوچک در زنجیره‌ای بزرگ
آخرین مقصد این بازدید، شرکت صنعت بسته‌بندی خوزستان بود؛ مجموعه‌ای که در زنجیره تولید سیمان، وظیفه تولید پاکت سیمان را بر عهده دارد.
بهبودی، مدیر شرکت صنعت بسته‌بندی خوزستان، با اشاره به اهمیت این محصول گفت پاکت سیمان یکی از نیازهای کارخانه‌های سیمانی کشور است و اختلال در تولید آن می‌تواند بر فرآیند بسته‌بندی و عرضه سیمان اثر بگذارد.
وی افزود: در جریان جنگ، مجموعه نه‌تنها تولید را متوقف نکرد، بلکه با تلاش کارکنان میزان تولید نیز افزایش یافت.
از مشتریان عمده این شرکت می‌توان به سیمان آبیک، سیمان ساوه، سیمان شاهرود، سیمان صوفیان، سیمان قاین، سیمان فارس، گروه سیمانی پارس، سیمان خوزستان و سیمان زرین اشاره کرد.
برنامه تولید ۱۰۰ میلیون پاکت
مدیر شرکت صنعت بسته‌بندی خوزستان از برنامه توسعه این مجموعه خبر داد و گفت بر اساس مطالعات انجام‌شده، ظرفیت تولید سالانه امکان افزایش از حدود ۷۲ میلیون پاکت به ۱۰۰ میلیون پاکت را دارد.
برای اجرای این طرح حدود ۲۵۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری پیش‌بینی شده است.
به گفته بهبودی، افزایش ظرفیت تولید می‌تواند توان شرکت را برای پاسخگویی به نیاز کارخانه‌های سیمانی افزایش دهد و به تقویت زنجیره تأمین این صنعت کمک کند.
اقتصاد را باید میان خطوط تولید دید
بازدید از واحدهای صنعتی نظرآباد، تصویری متفاوت از اقتصاد شهرستان ارائه می‌کند؛ تصویری که در کنار مشکلات و محدودیت‌های موجود، بر ظرفیت‌هایی تأکید دارد که همچنان فعال هستند.
در این کارخانه‌ها، تولید صرفاً به معنای روشن بودن دستگاه‌ها نیست. پشت هر خط تولید، کارگری حضور دارد؛ پشت هر شغل، خانواده‌ای قرار دارد و پشت هر محصول، زنجیره‌ای از تأمین‌کنندگان، حمل‌ونقل، توزیع و مصرف شکل گرفته است.
از تابلو برق مورد استفاده در نیروگاه و پتروشیمی تا رب گوجه‌ای که روی سفره مردم قرار می‌گیرد، از نشاسته و شیرین‌کننده‌های مورد استفاده صنایع غذایی تا داروهای حیاتی مشتق از پلاسما و حتی پاکتی که سیمان در آن بسته‌بندی می‌شود، هر کدام بخشی از یک زنجیره بزرگ‌تر هستند.
تجربه این واحدها در روزهای جنگ نشان داد که پایداری تولید، نتیجه عملکرد یک بخش منفرد نیست. زنجیره تولید زمانی می‌تواند ادامه پیدا کند که مجموعه‌ای از کارخانه‌ها، کارگران، مدیران، تأمین‌کنندگان و شبکه حمل‌ونقل در کنار یکدیگر فعال بمانند.
از سوی دیگر، روایت این کارخانه‌ها به معنای نادیده گرفتن مشکلات بخش تولید نیست. فعالان اقتصادی همچنان با مسائل متعددی روبه‌رو هستند و بسیاری از چالش‌های تأمین مواد اولیه، بازار، نقدینگی، انرژی، ارز و هزینه‌های تولید پابرجاست.
اما در کنار این مشکلات، واقعیتی نیز وجود دارد که در آمارهای اقتصادی به‌تنهایی دیده نمی‌شود: کارخانه‌هایی که باز مانده‌اند، کارگرانی که سر کار حاضر شده‌اند و محصولاتی که همچنان از خطوط تولید خارج می‌شوند.
رسانه نیز در این میان می‌تواند دو نقش همزمان داشته باشد؛ از یک سو مشکلات و مطالبات تولیدکنندگان را به گوش مسئولان برساند و از سوی دیگر، ظرفیت‌ها و تلاش‌هایی را که در دل شرایط دشوار ادامه دارد، برای افکار عمومی روایت کند.
بازدید خبرنگاران از واحدهای تولیدی نظرآباد را می‌توان از همین منظر دید؛ تلاشی برای روایت بخشی از اقتصاد شهرستان که شاید در بسیاری از روزها کمتر در قاب اخبار دیده شود، اما در سکوت کارخانه‌ها جریان دارد.
نظرآباد مانند بسیاری از مناطق صنعتی کشور با مسائل و چالش‌های اقتصادی روبه‌روست، اما در کنار این چالش‌ها، مجموعه‌ای از واحدهای تولیدی نیز در این شهرستان فعالیت می‌کنند که برای حفظ اشتغال و ادامه تولید تلاش دارند.
کارخانه رب رعنا پس از آسیب، دوباره تولید را آغاز کرده است. ایران تابلو همچنان تجهیزات صنعت برق تولید می‌کند. فروکتوز ناب و ستاره سهیل زنجیره فرآوری ذرت را ادامه می‌دهند. نوژین زیست فارمت داروهای مشتق از پلاسما تولید می‌کند و شرکت صنعت بسته‌بندی خوزستان نیز پاکت مورد نیاز کارخانه‌های سیمان را تأمین می‌کند.
اینها شاید در نگاه نخست، فعالیت‌هایی جدا از یکدیگر به نظر برسند، اما در واقع هرکدام حلقه‌ای از زنجیره اقتصاد کشور هستند.
روایت امید از کارخانه‌های نظرآباد، بنابراین روایت انکار مشکلات نیست؛ روایت انسان‌هایی است که با وجود مشکلات، کار را رها نکرده‌اند.
گاهی برای دیدن امید، لازم نیست به دنبال اتفاقی بزرگ باشیم. کافی است میان سالن‌های تولید قدم بزنیم، صدای دستگاه‌ها را بشنویم، کارگرانی را ببینیم که مشغول کارند و محصولی را ببینیم که از خط تولید خارج می‌شود.
شاید یکی از واقعی‌ترین تصاویر امید در اقتصاد همین باشد؛ چراغ کارخانه‌ای که در روزهای سخت روشن مانده، کارگری که همچنان سر کار حاضر می‌شود و چرخ تولیدی که با وجود همه دشواری‌ها، هنوز می‌چرخد.
انتهای پیام/شراره کهنسال