صنعت پرورش ماهی در قفس به حمایت واقعی بانک، بیمه و دانشگاه نیاز دارد
عضو اتحادیه آبخیزداری و کمیته پرورش ماهی با اشاره به پیچیدگیهای فنی، مالی و زیستمحیطی صنعت پرورش ماهی در قفس، گفت: این صنعت بدون همکاری مؤثر بانکها، بیمهها، دانشگاهها و نهادهای تحقیقاتی قادر به توسعه نیست و زنجیره حمایتی آن هنوز در کشور کامل نشده است.
به گزارش پایگاه خبری همگام فرهاد نیری عضو اتحادیه آبخیزداری و کمیته پرورش ماهی، امروز در حاشیه بازدید از نمایشگاه ملی توانمندیهای دانشبنیان اقتصاد دریامحور، با بیان اینکه پرورش ماهی در قفس یکی از معدود صنایع بسیار پیچیده است، اظهار کرد: این صنعت به مجموعهای از تخصصها مانند صنایع دریایی، علوم زیستی، بهداشت، اکولوژی دریایی، مدیریت و مسائل مالی نیاز دارد و نبود هر یک از این حلقهها میتواند کل فرآیند تولید را دچار مشکل کند.
وی با تأکید بر اهمیت همکاری نهادهای مختلف افزود: در کشورهای پیشرو چندین سازمان و وزارتخانه بهطور هماهنگ این صنعت را پشتیبانی میکنند، در ایران نیز سازمان شیلات، مؤسسه تحقیقات علوم دریایی، بانکها، بیمهها و دانشگاهها نقش حیاتی دارند، اما هنوز همکاری مؤثر میان آنها شکل نگرفته و زنجیره حمایتی کامل نیست.
نیری گفت: بانکها و بیمهها حتی اگر ذینفع مستقیم نباشند، برای توسعه این صنعت ضروریاند، همچنین دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی باید در زمینه تحقیق و توسعه فعالتر عمل کنند، به دلیل محدودیتهای خارجی، ما ناچاریم بسیاری از تکنولوژیها را خودمان تولید کنیم و بدون این حمایتها، صنعت عملاً تنهاست.
این فعال حوزه پرورش ماهی افزود: راهاندازی یک مزرعه هزار تنی حدود ۴۰۰ میلیارد تومان سرمایه نیاز دارد؛ رقمی که برای بسیاری از سرمایهگذاران بسیار بالا و پر ریسک است.
وی ادامه داد: در کشورهای مانند نروژ و ترکیه این صنعت سالهاست جا افتاده و بازار و سفارشات از قبل مشخص است، اما در ایران هنوز در مرحله توسعه اولیه هستیم و برای رقابت با کشورهای همسایه نیازمند حمایت جدی هستیم.
نیری ادامه داد: این صنعت با دو عامل غیرقابل کنترل سروکار دارد عنوان کرد: دریا و موجود زنده یک اتفاق غیرمنتظره در دریا میتواند تمام سرمایه را تهدید کند، بنابراین بیمه باید نقش واقعی حمایتی داشته باشد، همچنین پرورش ماهی مانند کشاورزی نیاز به چند سال صبر دارد تا به مرحله سوددهی برسد.
وی ایران را تنها کشور حاشیه خزر دانست که امکان پرورش همزمان گونههای سردآبی مانند قزلآلا و خاویاری و گونههای گرمابی مانند سیباس و سرخو را دارد افزود: بیشترین فعالیت پرورش ماهی در استانهای هرمزگان، بوشهر و مازندران انجام میشود .
نیری توضیح داد: فعالیتها معمولاً بین ۵ تا ۱۵ کیلومتر از ساحل و در عمق ۲۰ تا ۵۰ متری انجام میشود، سازههای کفنشین نصب شده و قفسها روی آن قرار میگیرند، با استفاده از تکنولوژیهای جدید توانستهایم چالشهایی مانند طوفان، موج و جریانهای آبی را مدیریت کنیم و امکان فعالیت پایدار در عمق ۴۰ تا ۵۰ متری فراهم شده است.
انتهای پیام/شراره کهنسال